دقت به نوع عیب، شرایط نصب، نور، تنوع قطعه و کیفیت داده آموزش وابسته است. پاسخ قطعی بدون آزمون روی نمونه واقعی ممکن نیست. آزمون روی نمونه واقعی، بخشی از ارزیابی است.

نرخ «عیب ازدست‌رفته» (Miss Rate) یکی از معیارهای اصلی صحت‌سنجی است. طراحی با آستانه محافظه‌کارانه‌تر، بازبینی انسانی موارد مشکوک و آموزش مدل، این نرخ را کاهش می‌دهد. تصمیم نهایی درباره موارد مبهم با کارشناس کیفیت است.

نرخ «رد کاذب» (False Reject Rate) نیز اندازه‌گیری می‌شود. تنظیم آستانه، بازبینی موارد مشکوک و آموزش مجدد، نرخ رد کاذب را کاهش می‌دهد. این تعادل بین عیب ازدست‌رفته و رد کاذب، بخشی از طراحی است.

خیر. سیستم، ابزار کیفیت است: بازرسی ۱۰۰٪ و بلادرنگ را انجام می‌دهد و موارد مشکوک را به بازرس ارجاع می‌دهد. تصمیم نهایی کیفیت و مسائل پیچیده، با کارشناس کیفیت است.

نور کنترل‌شده، لنز مناسب، فاصله و زاویه درست، حفاظت از گردوغبار و لرزش، و سرعت خط متناسب. طراحی ایستگاه، بخشی از پروژه است؛ نصب دوربین بدون طراحی، دقت را پایین می‌آورد.

بله، با مدل/تنظیم چندمحصولی. اما هر محصول جدید ممکن است نیاز به داده آموزش و تنظیم مجدد داشته باشد. این در طراحی لحاظ می‌شود.